1. Το δημόσιο και ο ανώμαλος τρόπος σκέψης του ΝεοΈλληνα

Είναι απίστευτο το γεγονός ότι υπάρχει σήμερα χώρα στο διεθνές στερέωμα, στην οποία λόγω του εργασιακού συστήματος που ακολουθεί η πλειοψηφία των πολιτών της έχει μοναδικό στόχο να μπεί στον δημόσιο τομέα. Όχι μόνο λανθασμένο τρόπο σκέψης δεν μπορεί να χαρακτηρίσει κάποιος το προσδόκιμο από αυτούς, αλλα αντιθέτως απόλυτα λογικό αίτημα, αφού τα προνόμια που παρέχει στους εργαζομένους του ο δημόσιος τομέας στην Ελλάδα ξεπερνούν κάθε όριο λογικής συγκρινόμενα με την παραγωγική δύναμη πλούτου στην Ελλάδα, δηλαδή τον ιδιωτικό τομέα και τις αποδοχές / προνόμια των εκεί απασχολουμένων.

Το απίστευτο της υπόθεσης είναι ότι όχι μόνο δεν έχουμε κάποια κοινωνική σύγκρουση ανάμεσα στους απασχολούμενους δημοσιου ιδιωτικού τομέα, αλλα αντιθέτως παρατηρείται από τους «θύτες» (δημοσιουπαλλήλους) συνεχής διαμαρτυρία με αίτημα την αύξηση των «χαμηλών» (?) αποδοχών τους, διαμαρτυρία η οποία βρίσκει «σύμμαχους και υποστηριχτές» τα θύματα, δηλαδή τους ιδιωτικούς υπαλλήλους!

Για να δούμε λοιπόν πόσο «χαμηλές» τελικά αποδοχές λαμβάνει ένας απασχολούμενος* στον δημόσιο τομέα. (*τρόπος του λέγειν, στην ουσία η απασχόληση ως έννοια δεν συνάδει με την τεμπελιά, τουλάχιστον στα ερμηνευτικά λεξικά)

Κατ αρχήν οι Δ.Υ. διαμαρτύρονται προβάλλοντας το ύψος του βασικού τους μισθού και συγκρινόμενου όχι με τους μισθούς στην Ελλάδα αλλα με τους αντίστοιχους στις ανεπτυγμένες ΔυτικοΕυρωπαικές χώρες (Λουξεμβούργο, Βέλγιο, Ιρλανδία κτλ)! Ακόμα όμως και με αυτό το παράλογο μέτρο σύγκρισης, παρατηρούμε ότι εάν προσθέσουμε τις πρόσθετες αποδοχές τους, τις οποίες φυσικά αποκρύπτουν (επιδόματα τροφής, στέγασης, μέχρι και& «υποδημάτων», εξτρά προνόμια παροχών υπηρεσιών (παιδικοί σταθμοί / κατασκηνώσεις Δ.Οργανισμών και χίλια δυο άλλα), προνόμια χορήγησης στεγαστικών κτλ δανείων με προνομιακά επιτόκια ΜΟΝΟ για Δ.Υ., ΕΦΑΠΑΞ πρίν από την συνταξιοδότηση 1 σπίτι δώρο κτλ) όχι μόνο δεν έχουμε χάσμα αλλα οι συνολικές αποδοχές των Ελλώνων Δ.Υ. είναι ΑΝΩΤΕΡΕΣ των ομοίων τους στο εξωτερικό!

Προσθέστε τώρα και τα προνόμια της ΜΟΝΙΜΟΤΗΤΑΣ, προσθέστε και την μηδαμινή παραγωγή εργασίας, προσθέστε την πασίγνωστη πλέον απουσία πολλών «απασχολουμένων» από τις θέσεις τους (κοπάνα), προσθέστε την έλλειψη άγχους εργασίας, προσθέστε το 8ωρο 5θήμερης εργασίας (στον ιδιωτικό τομέα ιδιαίτερα σπάνιο φαινόμενο) και θα δείτε ότι εδώ πλέον έχουμε να κάνουμε με το απόλυτο της κοινωνικής αδικίας! Θεωρείται πλέον κανόνας το ότι οι έννοιες «αργόσχολος, ρεμπελίκι, κοπρόσκυλο, παρασιτισμός» ταυτίζονται με τον δημόσιο τομέα!

Δεν είναι τυχαίο ότι η έννοια του παραδείσου έχει ταυτιστεί με τον δημοσιουπαλληλισμό εν Ελλάδι! Εάν κάποιος αναφέρει την σημερινή εργασιακή πραγματικότητα σε έναν τουρίστα, θα νομίζει ότι του κάνει πλάκα ή ότι δεν στέκει στα μυαλά του με αυτά τα οποία αναφέρει. Κανείς λογικός άνθρωπος του εξωτερικού δεν μπορεί να δεχθεί ότι υφίσταται αυτή η απίστευτη κοινωνική αδικία σε πολιτισμένο κράτος - μέλος της Ευρωαπαικής Ένωσης εν έτει 2007! Κι όμως, ο κάθε Έλληνας ξέρει ότι μιλάμε για μια πραγματικότητα, και μάλιστα μακροχρόνια, για ένα καρκίνωμα το οποίο δεν λέει να σπάσει, για μια αδικία η οποία πλέον έχει γίνει κοινωνικό θέσφατο και κανείς δεν αντιλαμβάνεται ότι πρέπει να σταματήσει προτού ξεπεράσουμε ακόμα και τα όρια του παραλόγου.

Ουδείς Έλληνας πολίτης βγήκε σε κάποιο μέσο να διαμαρτυρηθεί, ουδείς είχε την γνώμη ότι δεν είναι κάτι το φυσιολογικό αυτό το οποίο συμβαίνει σήμερα στην Ελλάδα. Διαμαρτύρονταν με απεργίες μεγάλης κλίμακας οι εκπαιδευτικοί του δημοσίου, υποστηρίζοντας ότι οι αποδοχές τους είναι χαμηλές, την στιγμή που είναι τοις πάσοι γνωστό ότι εργάζονται 8 μήνες τον χρόνο, με μειωμένο ωράριο και «χαλαρούς» ρυθμούς εργασίας. Το για γέλια και για κλάμματα γεγονός όμως, είναι ότι οι εργαζόμενοι της άλλης πλευράς (ή τα παιδιά ενός κατώτερου θεού / Ιδιωτικοί υπάλληλοι) όχι μόνο δεν ξεσηκώθηκαν εναντίον τους, αλλα μέσω των συνδικαλιστικών «συναδελφικών φορέων» της ΓΣΕΕ (παραρτήματος της ΑΔΕΔΥ στην ουσία) τάχθηκαν ΥΠΕΡ τους!!! Εάν αυτό δεν είναι καθαρά ΑΝΩΜΑΛΗ στάση και σκέψη, τι είναι?

Κανείς και καμιά κυβέρνηση στην Ελλάδα δεν τόλμησε να τα βάλει με αυτόν τον παραλογισμό, η μεγάλη πλειοψηφία της Ελληνικής κοινωνίας (κοινή... γνώμη) θεωρεί "ΔΙΚΑΙΟ" το να υπάρχει αυτή τεράστια κοινωνική αδικία θεωρώντας «ΔΙΚΑΙΑ» τα προνόμια που κατέχει ο κάθε απασχολούμενος στον ογκώδη αντιπαραγωγικό Δημόσιο Τομέα!

Το οποίον "δίκαιο" όμως, τσακώνεται στα παρακάτω :

Α>δέν μπορεί στο ΠΕΠΑ.Γ.Ν.Ηρακλείου να παίρνει η μόνιμη υπάλληλος Δ.Ε. 1420 Ευρώ το μήνα και εφάπαξ 1 σπίτι δώρο και να κάθεται, και να φορτώνει (επειδή χαίρει μονιμότητας) την "δύσκολη" δουλειά στην εποχική υπάλληλο Δ.Ε. της ίδιας θέσης (της σύμβασης Ιδ.Τομέα των 563 Ευρώ το μήνα). Β>Δέν μπορεί ο Διοικ. υπάλληλος του ΙΚΑ να "δουλεύει" (ή να μάς δουλεύει πίνοντας φραπέδες και παίζοντας πασιέντζες) 2 μέρες την εβδομάδα (λόγω συνεχούς ... αδείας απο την σημαία - την κάρτα χτυπούν οι συναδέλφοι) και να παίρνει 1500 Ευρώ το μήνα + Εφάπαξ + ασφάλεια Δημοσίου, και ο υπάλληλος της απέναντι Ιδιωτικής εταιρίας να δουλεύει με άγχος (εργασιακό στρές το λένε) και γρήγορους ρυθμούς (αποδοτικότητα, παραγωγικότητα) 10 ώρες την ημέρα + τα Σάββατα και να παίρνει 652 Ευρώ το μήνα. Γ>Δέν μπορεί ο υπάλληλος του "Γερμανού" ή του "Πλάισιο" να τρέχει πάνω κάτω όλη μέρα, να δουλεύει και τα απογεύματα και τα Σάββατα και να παίρνει 675 Ευρώ το μήνα, και στο απέναντι κατάστημα του ΟΤΕ να κάθονται οι υπαλλήλοι και να διαβάζουν εφημερίδα στο γραφείο, και να παίρνουν 1500 Ευρώ το μήνα!!!

Εάν κάποιος κάτοικος του εξωτερικού κάτσει και παρακολουθήσει Ελληνικά media, θα βγάλει το συμπέρασμα ότι όλοι οι Έλληνες είναι Δ.Υ. Τα περισσότερα θέματα της Ελληνικής Ειδησεογραφίας έχουν να κάνουν με το τι αυξήσεις θα λάβουν οι Δ.Υ., για τους διορισμούς, για το πόσα πτυχία διαθέτει ο καθένας και εάν είναι δίκαιο ή όχι να προσληφθεί στο δημόσιο! Ο σημερινός αγώνας του κάθε Έλληνα νέου, είναι το πώς θα καταφέρει να μπεί εκεί μέσα! Είναι το σύστημα δομημένο έτσι, ώστε εάν κάποιος δεν είναι Δ.Υ. και δεν έχει οικονομικά ερρείσματα να μην μπορεί να ορθοποδήσει επ ουδενί, καθ ότι το ίδιο το κράτος τον ΠΟΛΕΜΑΕΙ αντί να τον στηρίξει.

Είναι απίστευτο ότι ένας εργαζόμενος στον Ι.Τ., καταβάλει (στην ουσία) το 1/3 και βάλε του μισθού του σε ασφαλιστικές εισφορές (ΙΚΑ), και μάλιστα στο μακράν χειρότερο σύστημα περίθαλψης στην Ευρώπη, είναι απίστευτο το ότι το καλύτερο (εν συγκρίσει με τα υπόλοιπα Ελληνικά) ασφαλιστικό ταμείο στην Ελλάδα σε προνόμια και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη είναι του Δημοσίου!!!

Είναι απίστευτο το γεγονός ότι στην χώρα μας έχουμε πολυετείς πολιτικές λιτότητας και άκρατης φορολογίας στους ΕΕ και στους απασχολούμενους στον Ι.Τ. για να πληρώνουμε τους Δ.Υ., είναι απίστευτο το ότι κανείς δεν διαμαρτύρεται, ότι υπάρχει μια γενική αντίληψη της κοινής γνώμης ότι «δικαιοσύνη και αξιοκρατία έχουμε όταν βάζουμε τους περισσότερο... "μορφωμένους πτυχιοφόρους παπαγάλους" στο Δημόσιο», και άσε όλους τους άλλους να φυτοζωούν και να δουλεύουν σαν τα σκυλιά για να ακουμπάνε τον ιδρώτα τους στο κράτος (Ellada beach)!

Είναι απίστευτη κοινωνική αδικία το φαινόμενο ένας παραγωγικός άνθρωπος του ιδιωτικού τομέα ενώ βγάζει 3.500 το μήνα να έρχεται το κράτος και να του παίρνει τα 1.500, ενώ παράλληλα ένας αντιπαραγωγικός υπάλληλος του δημοσίου να εισπράττει τις ίδιες αποδοχές με εφάπαξ προνόμια!!!

Και ερωτώ: Εάν αυτό δεν θεωρείται ΑΝΩΜΑΛΙΑ στον τρόπο σκέψης και αντίληψης του μέσου ΝεοΈλληνα, τι άλλο μπορεί να θεωρηθεί?

Φυσικά και δεν περιμένω τίποτα περισσότερο από απαντήσεις του στυλ «Σε καίει που δεν είσαι και εσύ ΔΥ και τα γράφεις όλ αυτά» από Έλληνες. Μιλάμε στην ουσία για Αφρικανικό υπανάπτυκτο λαό, ο οποίος κατά την γνώμη μου θα ταίριαζε καλύτερα να υπαγόταν ως μέλος της ΒορειοΑφρικανικής Ένωσης και τίποτε παραπάνω!