GREECE : ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΠΟΔΗ
(Απο Έλληνα μετανάστη στις ΗΠΑ)
Καπιταλισμός, Αντιφάσεις, Ερωτήματα, Διαπιστώσεις και η Μία Απάντηση
(το οριστικό διαζύγιο των παραγωγικότερων και εξυπνότερων Ελλήνων μεταναστών με την Ελληνική πραγματικότητα πρώην μαχόμενων για τα Ελληνικά συμφέροντα και πολιτισμό στις ΗΠΑ)
1. Καπιταλισμός στην Ελλάδα (ο «αντίστροφος» καπιταλισμός)
Α. Αντί να γίνονται πιο φτηνά τα προϊόντα (μέσω της παραγωγής πλούτου και αύξησης εισοδημάτων μέσω αύξησης παραγωγικότητας) όπως συμβαίνει στις ΗΠΑ, το αντίθετο συμβαίνει στην Ελλάδα.
Β. Αντί να ισχυροποιείται η μέση τάξη (ειδικά οι μικρομεσαίοι), λόγω της εκμετάλλευσης της υψηλής τεχνολογίας από ταλαντούχους και εργατικούς νέους, γίνεται το αντίθετο (χιλιάδες οι αιτήσεις νέων και μάλιστα πτυχιούχων εξωτερικού για θέσεις στο δημόσιο). Ένας λαός στον οποίο οι αιτήσεις για 2 θέσεις στην δημοτική καθαριότητα φτάνουν τις 3.000 αιτήσεις, είναι λαός δειλός, λαός για γέλια και για κλάματα, ολοκληρωτικά ανίκανος να κρατηθεί στο διεθνές οικονομικό στερέωμα.
Γ. Αντί να αυξάνεται ο χώρος που μπορεί καθένας να αγοράσει για να χτίσει μεγαλύτερο σπίτι και να έχει και μεγάλη αυλή και μπόλικο πράσινο, γίνεται το αντίθετο και το τσιμέντο πια αποκτά και δεύτερο και τρίτο όροφο (στην πόλη που μένω στις ΗΠΑ (Niles), που είναι «αστικό προάστιο», η κάλυψη πρασίνου είναι περίπου 94% του συνόλου του εδάφους εδώ εξέλιξη θεωρούν το πράσινο και την καθαριότητα).
Δ. Αντί να δημιουργούνται περισσότερες εκπαιδευτικές ευκαιρίες, οι ήδη υπάρχουσες περιορίζονται ελαφρώς. Τα ιδιωτικά πανεπιστήμια αποτελούν ακόμα ουτοπία για την Ελλάδα (στις ΗΠΑ, μπορείς να σχεδιάσεις το δικό σου πτυχίο, φτιάχνοντας ανάλογα το πρόγραμμα σπουδών με οποιονδήποτε σύμβουλο της σχολής, ακόμα και σε κρατικά πανεπιστήμια).
Ε. Αντί να αυξάνονται οι δυνατότητες απόκτησης ιδιωτικής περιουσίας (ειδικά γης), μειώνεται (σπίτι στα 200.000 ευρώ, μισθός στα 12.000 ευρώ το χρόνο με ταυτόχρονη αύξηση του κόστους βασικών καταναλωτικών αγαθών). Με βάση την αύξηση τιμών ακινήτων σε σχέση με την αύξηση μισθών, ο μέσος Έλλην μισθωτός χρειάζεται περίπου 30 χρόνια εργασίας (χωρίς να τρώει) για ν' αποκτήσει το ισόποσο σε ευρώ μιας κατοικίας.
Στ. Αντί να αυξάνονται οι γνώμες και απόψεις για οποιοδήποτε πολιτικό και οικονομικό θέμα (φιλελεύθερο χαρακτηριστικό), αυτές μειώνονται ή και γίνονται «μόνο μία», κατά πρόθεση της πλειοψηφίας των δημοσιογράφων, που ΔΕΝ είναι δημοσιογράφοι σε τελική ανάλυση (διότι ΔΕΝ ενημερώνουν), αλλά δημαγωγοί (που απλά φανατίζουν, απαιτώντας από το σύνολο των Ελλήνων να ασπάζεται τις προσωπικές τους απόψεις και ερεθισμούς).
Ζ. Αντί τα καλά της Δύσης να γίνονται παράδειγμα (εργατικότητα, αποδοτικότητα, περισσότερη διαφάνεια, ελευθερία ποικίλων απόψεων, δημιουργία πλούτου, αυτοδιάθεση, επιλογή σπουδών κλπ), υπάρχει μίμηση των αδυναμιών και ελαττωμάτων (συμπεριλαμβανομένων των σκανδάλων). (Αλήθεια, γιατί αυτό; Μήπως τελικά δεν είμαστε τόσο «έξυπνοι» όπως αυτοδιαφημιζόμαστε; Διότι ο έξυπνος άνθρωπος μιμείται και εξελίσσει τα καλά, όχι τα άσχημα).
2. Αντιφάσεις εν Ελλάδι:
Α. «Οι Αμερικάνοι υπερκαταναλώνουν» και μετά «οι Αμερικάνοι πεινάνε».
Β. «Οι Αμερικάνοι είναι κότες» (εάν χάσουν πόλεμο, όπως Βιετνάμ, ή εάν συλλαμβάνονται από τους Ιρακινούς) και μετά «οι Αμερικάνοι είναι αδίστακτοι φονιάδες» (εάν κερδίσουν τον πόλεμο).
Γ. «Οι Αμερικάνοι δεν ενδιαφέρονται για τις φτωχές χώρες» (εάν ΔΕΝ επεμβαίνουν) και μετά «οι Αμερικάνοι είναι ιμπεριαλιστές» (εάν επέμβουν).
Δ. «Οι Αμερικάνοι συσσωρεύουν πλούτο και αδιαφορούν για τα προβλήματα των φτωχών χωρών» και όταν ο Bill Gates κάνει δωρεές δισεκατομμυρίων στην Αφρική, λένε «οι Αμερικάνοι πετάνε ψίχουλα για φορολογικούς λόγους» (λες και δεν μπορούσε ο Bill Gates να κάνει ντόπιες δωρεές στο κάτω κάτω, οι φοροαπαλλαγές είναι πολύ περιορισμένες ή και ανύπαρκτες όταν κάνει κάποιος δωρεά σε οργανισμούς έξω από τις Η.Π.Α.).
Ε. «Οι Αμερικάνοι ζουν με το φόβο των όπλων» και μετά «κάποιος πρέπει να ταρακουνήσει τους ανυποψίαστους Αμερικανούς των προαστίων» (!).
Στ. «Οι Αμερικάνοι είναι υπερσυντηρητικοί φονταμενταλιστές» και μετά «οι Αμερικάνοι δεν έχουν το Θεό τους κι είναι διεφθαρμένη και άθεη κοινωνία».
Ζ. «Οι Αμερικάνοι είναι όλοι βλάχοι, αμόρφωτοι, άξεστοι» και στα ίδια τεύχη δημοσιεύονται τα επιστημονικά επιτεύγματά τους (όπως το πρόσφατο «βιονικό μάτι» που θα δώσει όραση στους τυφλούς).
Η. Τέλος, «οι Αμερικάνοι ζουν σ' ένα τεράστιο κάτεργο» και μετά «οι Αμερικάνοι είναι οι πιο πλούσιοι στον πλανήτη σε βάρος των φτωχότερων».
3. Τα ερωτήματα είναι πολλά, αλλά κάθε φορά που τα κάνω, απάντηση δεν παίρνω καμιά:
Α. Γιατί δεν γίνονται διαδηλώσεις στην Ελλάδα για τους Κούρδους νεκρούς από το Σαντάμ, για τους Τσετσένους νεκρούς από τον Πούτιν, για οποιουσδήποτε νεκρούς απ' οποιονδήποτε, παρά γίνονται μόνο για τις Αμερικανικές επεμβάσεις; Γιατί τα ΜΜΕ δεν καλύπτουν εξ' ίσου τις επεμβάσεις άλλων χωρών; Γιατί παίρνουν οι Έλληνες (μοναδικοί στον κόσμο) το μέρος του Μιλόσεβιτς και των Ταλιμπάν; Σε ποια άλλη χώρα χαρακτηρίστηκε ο Σαντάμ «ηρωική φιγούρα»; (επειδή την κοπάνισε από την πίσω πόρτα προφανώς).
Β. Γιατί αποκαλούνται «Δημοκρατίες», χώρες στις οποίες δεν υπάρχουν εκλογές ή ελεύθερος τύπος; (Κίνα, Β. Κορέα, Κούβα);
Γ. Το ότι απαγορευόταν η έξοδος από το Σοβιετικό μπλοκ στους κατοίκους του, το ότι εκεί δεν υπήρχαν εκλογές, ποικιλία απόψεων και τύπου, αγορά και δικαίωμα ιδιοκτησίας, αυτό δεν αποτέλεσε ποτέ σημείο προβληματισμού για την Ελληνική αριστερά;
Δ. Από τη μία έλεγαν «τα λεφτά διαφθείρουν τον άνθρωπο» κι από την άλλη διαδήλωναν στους δρόμους και απεργούσαν με αίτημα περισσότερα λεφτά (και ειδικά οι πανεπιστημιακοί, οι οποίοι λαμβάνουν αρκετά γρόσια μηνιαίως). Από τη μία καταδίκαζαν τις «επεμβάσεις των ξένων δυνάμεων στην Ελλάδα» και μετά καίγανε το Πολυτεχνείο μόνοι τους και ο κόσμος χειροκροτούσε (με επικεφαλής τους αριστερούς των εφημερίδων). Τι αηδίες είναι αυτές; Δεν έχουν τίποτα καλύτερο να κάνουν;
Ε. Γιατί προβάλλεται συνέχεια ότι «οι Αμερικανοί σκότωσαν τους Ινδιάνους», αφού είναι γνωστό ότι οι Ευρωπαίοι κατακτητές της Αμερικανικής ηπείρου σκότωναν τους Ινδιάνους, και ειδικά οι Ισπανοί, οι οποίοι εξαφάνισαν ολόκληρους πολιτισμούς (Αζτέκοι, κλπ);
Στ. Σήμερα και περισσότερο από ποτέ, είναι η ΕΕ που επεμβαίνει στην καθημερινή ζωή του Έλληνα, όχι η Αμερική. Προς τι λοιπόν το αντι-αμερικανικό μένος; Εάν κάποιος είναι υπεύθυνος για τα σημερινά προβλήματα στην Ελλάδα, είναι οι ίδιοι οι Έλληνες και η Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ζ. Τέλος, αφού ρε παιδιά σιχαίνεστε τόσο πολύ τις ΗΠΑ, γιατί θέλετε τόσο πολύ η Ευρώπη να τους μοιάσει σε δομή και απόδοση; («Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης», «Αστυνομία Ευρωπαϊκή στα πρότυπα του FBI», «Ευρωστρατός στα πρότυπα του US Army», κλπ).
4. Διαπιστώσεις:
Ειλικρινά, ελάχιστα πράγματα έμαθα (ή και τίποτα) από την εκτενή και καθημερινή ενασχόλησή μου με τα Ελληνικά media μετά την 11η Σεπτέμβρη 2001. Πιο πολύ ταράχτηκα κι έχασα την ηρεμία μου και ψυχραιμία μου σε πολλές περιπτώσεις. Οι αντιφάσεις, ερωτήματα κλπ είναι πολλά περισσότερα απ' όσα αναφέρω εδώ, αλλά τουλάχιστον κατάλαβα ότι όπως σε κάθε χώρα, έτσι και στην Ελλάδα οι εστίες της πραγματικής ισορροπημένης διανόησης είναι ελάχιστες (στην Ελλάδα ιδιαίτερα σιωπηλές, διότι ζουν υπό το φόβο της δικτατορίας της «πρώην» κομμουνιστικής «διανόησης»).
Ο πραγματικός διανοητής και πνευματικά δραστήριος άνθρωπος (intellectual), πρέπει να πάρει οριστικό διαζύγιο από την καφρίλα των διαδόσεων, των αντιφάσεων, του φανατισμού. Γιατί αλλιώς, άντε τώρα εγώ να εξηγήσω στη γειτόνισσά μου στη μικροαστική γειτονιά που μένω (την κυρία Αναστασία που χήρεψε κι ασχολείται με τον κήπο της όλη μέρα και με τα εγγονάκια της) ότι είναι κι αυτή «φονιάς των λαών», ή άντε να εξηγήσω το ίδιο και στους συμμαθητές μου στην τάξη της βιολογίας στο σχολείο (και στον Κορεάτη καθηγητή), ή άντε να εξηγήσει κανείς στους Έλληνες που κολλάνε με τις εφημερίδες ότι «τα πράγματα δεν είναι καθόλου έτσι, αυτός ο τυφλός φανατισμός και η μεροληψία σας κάνουν περισσότερη ζημιά και κανένα καλό».
Η Γαλλία θα πρέπει να αναλάβει τις δικές της ευθύνες για τις παράνομες συμφωνίες της με το Ιράκ (κατά παράβαση των ψηφισμάτων του ΟΗΕ) και εάν ο Μπους τους χάλασε τις μπίζνες για να στήσει τις δικές του, αυτό είναι δικό τους πρόβλημα (να κοιτάξουν πρώτα για τις δικές της ελλείψεις κλιματιστικών και μέριμνας για τον πληθυσμό της κι όχι να δαιμονοποιούν τις ΗΠΑ για κάθε Ευρωπαϊκό πρόβλημα - κι οι Έλληνες θα πρέπει ν' ασχοληθούν και με τα δικά τους προβλήματα κι όχι να ρίχνουν στάχτη στα μάτια του όχλου με τα της Αμερικής σε καθημερινή βάση).
Επιπλέον, η όλη ιστορία με τον Σκαρπαλέζο (Μάρτυρας υπεράσπισης του Γιωτόπουλου στην δίκη της 17Ν) θυμίζει ανέραστη μεσόκοπη και άσχημη χήρα που ασχολείται με τις φαγούρες της και semantics (Γαλλική παράδοση πρέπει να είναι). Ναι ρε μάγκα, νονοί της τρομοκρατίας ήταν όλοι αυτοί και πάλι καλά που ο υιός Μπακογιάννης απλά μίλησε (για να εκφράσει τη θλίψη και οργή του για το θάνατο του πατέρα του) και δεν χειροδίκησε ανελέητα (όπως θα είχα κάνει εγώ, που θεωρώ περιττό το διάλογο όταν έχω να κάνω με γουρούνια, γιατί έχω προ πολλού ξεπεράσει το δόγμα ότι «οι πολιτισμένοι άνθρωποι κάθονται 'πολιτισμένα' και τρώνε φάπες από τους κόπανους ή από τα ζώα»).
Πως θα με χαρακτήριζε ο Σκαρπαλέζος εάν σκότωνα τα μέλη της 17Ν μέσα στο δικαστήριο και μετά άφηνα και μια προκήρυξη; Θα ήμουν κι εγώ «λαϊκός επαναστάτης»;
Τέλος, στον κ. Απόστολο Κακλαμάνη του ΠΑΣΟΚ, που είπε «οι ΗΠΑ θα έχουν το τέλος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας». Μακάρι κύριε Κακλαμάνη. Οι περισσότεροι εδώ ουδέποτε θα ήταν τόσο αισιόδοξοι να πιστεύουν ότι οι ΗΠΑ θα παραμείνουν υπερδύναμη για τόσους αιώνες, όσους κράτησε η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Ευχαριστούμε για την αισιόδοξη πρόβλεψη (εμείς οι ίδιοι μιλούσαμε εδώ για καμιά 50αριά χρόνια ακόμα και ήρθε ο Κακλαμάνης να μας δώσει μισή χιλιετία).
5. Η «Μία Απάντηση»
ήρθε από γνωστό μου: «ρε συ, τι κάθεσαι κι ασχολείσαι με τα Βαλκάνια; Άμα σ' αρέσουν αυτές οι περιοχές, ασχολήσου και με την Ινδονησία, τι διάολο, τόσες δουλειές έχεις, πότε προλαβαίνεις;». Κι αυτή η απάντηση, ως νέο «σοκ και δέος», δείχνει ξεκάθαρα την αντιμετώπιση πλέον της Ελλάδας από τους παραγωγικούς και πνευματικούς μετανάστες στις ΗΠΑ (μερικοί απ' αυτούς δηλώνουν πια «πρώην Έλληνες» μετά τα γιουχαΐσματα των νεκρών της 11ης Σεπτέμβρη στην Αθήνα και δεν αναφέρομαι βέβαια στους ταβλαδόρους των Ελληνοαμερικανικών συλλόγων).
Αυτή είναι πια η απτή πραγματικότητα και οι αναλύσεις και λογάκια (ή και οποιεσδήποτε συζητήσεις) δεν μπορούν να την αλλάξουν. Η Ελλάδα θεληματικά αποκόπτεται απ' αυτούς που αποτελούσαν τους καλύτερους πρεσβευτές της στο εξωτερικό και αυτούς που θα μπορούσαν σήμερα να είναι μέσα στους καλύτερους επενδυτές για λογαριασμό της (και ταυτόχρονα, αφήνει τους χειρότερους ισλαμιστές δικτάτορες να θεωρούν ότι η Ελλάδα είναι σύμμαχός τους και πιθανό καταφύγιό τους στο μέλλον).
Εκτός κι αν οι Έλληνες θεωρούν ότι ο υπερασπιστής της 17Ν Σκαρπαλέζος θα επενδύσει χρήματα και χρόνο για το μέλλον της Ελλάδας.
| 
Για να κλεισουμε τα εργασιακά, ας ασχοληθούμε λίγο και με το πώς μπαίνει κανείς στον παράδεισο εν Ελλάδι... 
Είναι απίστευτο το γεγονός ότι υπάρχει σήμερα χώρα στο διεθνές στερέωμα, στην οποία λόγω του εργασιακού συστήματος που ακολουθεί η πλειοψηφία των πολιτών της έχει μοναδικό στόχο να μπεί στον δημόσιο τομέα. Όχι μόνο λανθασμένο τρόπο σκέψης δεν μπορεί να χαρακτηρίσει κάποιος το προσδόκιμο από αυτούς, αλλα αντιθέτως απόλυτα λογικό αίτημα, αφού τα προνόμια που παρέχει στους εργαζομένους του ο δημόσιος τομέας στην Ελλάδα ξεπερνούν κάθε όριο λογικής συγκρινόμενα με την παραγωγική δύναμη πλούτου στην Ελλάδα, δηλαδή τον ιδιωτικό τομέα και τις αποδοχές / προνόμια των εκεί απασχολουμένων. 
Εάν κάποιος κάτοικος του εξωτερικού κάτσει και παρακολουθήσει Ελληνικά media, θα βγάλει το συμπέρασμα ότι όλοι οι Έλληνες είναι Δ.Υ. Τα περισσότερα θέματα της Ελληνικής Ειδησεογραφίας έχουν να κάνουν με το τι αυξήσεις θα λάβουν οι Δ.Υ., για τους διορισμούς, για το πόσα πτυχία διαθέτει ο καθένας και εάν είναι δίκαιο ή όχι να προσληφθεί στο δημόσιο! Ο σημερινός αγώνας του κάθε Έλληνα νέου, είναι το πώς θα καταφέρει να μπεί εκεί μέσα! Είναι το σύστημα δομημένο έτσι, ώστε εάν κάποιος δεν είναι Δ.Υ. και δεν έχει οικονομικά ερρείσματα να μην μπορεί να ορθοποδήσει επ ουδενί, καθ ότι το ίδιο το κράτος τον ΠΟΛΕΜΑΕΙ αντί να τον στηρίξει. 
